In mijn vorige blog vertelde ik dat ik wel kon wennen aan de eenvoud. De woorden meebewegen en loslaten kwamen op. Meebewegen met wat zich aandient en loslaten van de verwachtingen.

Onrust
Kijk ik terug op afgelopen week dan komt vooral het woord confrontatie op. Aan het begin van de week voelde ik de onrust volop in mij aanwezig. Ik werd geconfronteerd met mijn eigen overtuigingen en patronen. Een aantal die als een boomerang terug bleven komen:

  • als je gezond bent, kun je werken
  • stilstand is achteruitgang
  • je moet toegevoegde waarde bieden

Weerstand
Ik herken ze en weet waar ze vandaan komen. In mijn jonge jaren is dit me vaak verteld en daarmee is het een overtuiging geworden. Als ik hieraan kon voldoen, werd ik nog meer gezien en gehoord. Alleen nu lukt het even niet. Ik heb geen inspiratie en het komt ook niet, hoe hard ik ook nadenk en me laat inspireren door anderen. Ja de inspiratie vliegt me om mijn oren met online trainingen en webinars, van alleen het denken eraan raak ik al in de weerstand.

Gevoelens
Ik herken ook een ander patroon als ik deze gevoelens voel opkomen. Gewoon iets leuks gaan doen buitenshuis of nog harder gaan werken zodat ik er niet aan hoef te denken. De gevoelens van onvermogen verdwijnen dan vanzelf naar de achtergrond. Het harde werken ken ik maar al te goed, vooral als ik het gevoel had de controle te verliezen. Dan ging ik nog harder werken om de controle maar terug te krijgen. 

Vluchten voor de leegte
En nu is er niks om in weg te vluchten. Er is stilstand, ik kan niet wegvluchten in iets. En daarmee is de confrontatie volledig daar. En iets in mij  zegt, blijf er nu maar eens in, dit is de kans om er meer van te leren. Er komen gevoelens van onmacht, ik wil niet stilstaan…  En ook daar zit een overtuiging in. Ik zie wat er achter de leegte zit die ik op wil vullen. Er ontstaat verdriet en dat mag er volledig zijn. Wat ik om me heen zie en hoor is schrijnend en daar voel ik mee mee. Maar dat betekent niet dat mijn eigen verdriet er niet ook mag zijn. 

Emoties mogen er zijn
Halverwege de week voel ik eerst een enorme boosheid die ik dan ook vol laat gelden, ik ga de confrontatie aan op een onderwerp wat me diep raakt. Ik voel geen angst, voor iemand die van harmonie houdt, is dit een welkome gewaarwording. Ik merk dat er ruimte komt door mijn emoties niet weg te hoeven stoppen, maar ze gewoon te mogen laten zijn en zien.

Ruimte ontdekken
Er komt ruimte en ik voel de flow terugkomen. Het was nodig om geconfronteerd te worden met mijn eigen ongemak, daar bij stil te staan en te ontdekken wat er achter deze gevoelens schuilging. Deze stilstand is geen achteruitgang, in dit stilstaan heb ik een aantal grote stappen kunnen maken. 

Accept what is

Let go of what was

Have faith in what will be