Wat een rare tijd leven we in. Vorige week ervaarde ik vooral een naar binnen kerende beweging. Als co-ouder was ik de afgelopen week, naast ondernemer, ook juf. Ik neem je graag mee in mijn afgelopen twee weken en vooral in wat er in mezelf gebeurde. Aan het einde deel ik mijn inzichten en wat mij helpt in deze uitdagende tijd. 

Ik ben benieuwd wat jou helpt in deze tijd! Heb je tips? Ik hoor ze graag. 

Vorige week veranderde alles wat gepland was en niks leek meer zeker. Er kwamen direct honderd vragen op. Welke basis was er nog? Inkomen? Werk? School? Sociale contacten?

Natuur
In die week was ik veel in de natuur te vinden. Wandelen, mijmeren, staren naar beekjes en genieten van de geluiden in het bos, het hielp mij om de onrust om me heen en in mij los te laten. 

Eenvoud
Ik kwam erachter dat ik best kan wennen aan de eenvoud waarin we nu leven. Het is terug naar de basis van slapen, eten, goed voor mezelf en mijn kind zorgen. Jazeker er is onzekerheid, maar er is ook zoveel waar ik nu niet over na hoef te denken. Ik stopte met het lezen van social media. Het nieuws lezen, doe ik al langere tijd niet meer. Daarmee hield ik dat stukje onrust en prikkels ver van me af. 

Juf
En dan deze week…. vanaf afgelopen maandag was ik dus ook juf. Vanuit school is het super geregeld, elke dag een schema met huiswerk. Vol goede moed startte ik maandag om half negen, met een vaste structuur. Nou ben ik zelf niet zo van de structuur, dus dat riep nogal wat weerstand in mezelf op. Ik werd er vrij opstandig van…. maar toen ik zag hoe gestructureerd mijn zoon – Olivier – er mee aan de slag ging, zag ik wel in dat ik er toch een modus in zou moeten vinden. Ik gunde mezelf een start ergens voor negen uur, wat een ruimte gaf dat al!

Meebewegen
Het werd vooral een week van meebewegen. De dag waarop ik anderhalf uur in digitale meetings zat, was een leerzame. Dat werkt dus niet, en de enige die dat kan veranderen, ben ik zelf. Dus ik damde de flexibiliteit richting mijn omgeving nogal in. Er kwam zeker gedachtes op, die vooral niet te maken hadden met lief zijn voor mezelf. Door daar bij stil te staan en ze te erkennen, ontstond er meer mildheid. 

Verwachtingen loslaten
Wat mij ook helpt, is vooral niet teveel verwachten. Elke dag is een nieuwe start, waarop het anders kan verlopen dan gisteren. En ja, ook hier zijn er deuren dicht geslagen tijdens een ontvlambaar momenten. Zo’n moment vind ik zeker niet prettig, maar het klaart wel de lucht. Met diep ademhalen, keerde de rust in mezelf weer terug. Door uit te leggen waarom ik soms zo reageer, komt er begrip en gaan we weer verder waar we gebleven waren. En we nemen regelmatig ontladings- momenten, zoals dansen, boksen, zingen en drummen. We doen gek met elkaar. En dan ontstaat er direct weer verbinding.

Een wijze spreuk die ik las over loslaten:

loslaten is niet opgeven, loslaten is je overgeven

Wat een leerzame weken zijn dit! Juist doordat het systeem volledig overhoop wordt gehaald, ontstaat er voor mij inzicht over de essentie.

De meest leerzame inzichten voor mij, ik deel ze graag met je:

  • Blijf de natuur opzoeken, het geeft zoveel rust 
  • Neem tijd alleen, ook al is het maar vijf minuten
  • Laat verwachtingen zoveel mogelijk los, elke dag is een nieuwe start 
  • Alle vragen die opkomen, hoeven niet direct beantwoord te worden…. veel vragen zijn details en houden me af van waar het werkelijk om draait 
  • Neem momenten om te ontladen…. dans, zing, sport, maak muziek of wat dan ook

Er zullen nog genoeg inzichten en uitdagingen gaan volgen in de komende weken. Echter in de verbinding met elkaar en in elk moment ontstaat zoveel moois. Dat geeft vertrouwen dat we hier ook weer uitkomen en alles wat we nu leren meenemen naar de toekomst.